Boxer Xena

Het was donderdag 27 september 2015. Ik was druk bezig op mijn werk toen ik een telefoontje kreeg van mijn man. Onze boxer hond Xena van zes jaar kon niet meer op haar achterpootjes staan. Ik ging van een spier verrekking uit omdat ze vlak daarvoor nog uit was geweest met mijn zoon en ze had nog gespeeld met een hond. Ik beloofde zo snel mogelijk naar huis te komen. Door de drukte werd het toch wat later en onderweg naar huis kreeg ik al telefoon, waar ik bleef want ze konden Xena niet in haar mand houden maar ze kon niet meer staan.

Toen ik binnen stapte zag ik het meteen, dit leek niet goed, ze wou me gaan begroeten, ging staan maar haar achterste gedeelte werkte niet meer mee. Direct de dierenarts gebeld. Ik kon er over een dik half uur terecht. In de tussentijd kwam mijn man ook thuis en samen zijn we naar de dierenarts gegaan.

Mijn man tilde haar naar binnen, de dierenarts schrok erg. Dit is niet goed zei hij. Het kunnen verschillende oorzaken zijn, een hernia, een tumor, een ruginfarct. Hij wist op dat moment niet wat hij moest doen. Hij heeft haar nog een prednison spuit gegeven wat achteraf totaal niet van waarde is geweest. Maar hij wou toch wat voor haar doen.

De volgende ochtend ,al heel vroeg, contact gehad met de dierenarts. Er was totaal geen verbetering . We werden toen doorgestuurd naar Kliniek de Tweede lijn in Wilhelminaoord om te achterhalen wat de oorzaak was. Hier is Xena door de ct-scan geweest. Gelukkig bewoog haar staartje nog een beetje ondanks dat hij scheef stond en er zat een beetje kracht nog in de rechterachterpoot. De linkerachterpoot deed niks meer. Door de ct-scan werd alles uitgesloten en gingen ze van een ruggemerginfarct uit. Wij kregen oefeningen voor Xena mee, die we 2 weken lang dagelijks intensief moesten doen om haar spieren te prikkelen.

Dat prikkelen van de spieren zette ons aan het denken, zou acupunctuur dan ook iets voor haar zijn. Wij hebben voor ons zelf daar ook wel gebruik van gemaakt. De dierenarts kon ons dat niet garanderen want die ervaring had hij niet, maar hij vond het wel aannemelijk en vond het ook prima als wij dit wilden gaan proberen.

Terwijl Xena in de scan was en daarna nog uit haar roesje moest ontwaken waren wij druk aan het zoeken voor acupunctuur voor Xena. Zo kwamen we bij Willeke Nederlof te Dalfsen terecht. Wij konden na het weekend al bij haar terecht . Na de eerste behandeling kregen we te horen dat na 4 behandelingen Willeke wel kon vertellen of Xena er baat bij zou hebben. Maar na 2x kon je al merken dat Xena weer kracht kreeg en zelfs twee weken na het ruggemerginfarct probeerde ze al weer zelf te lopen. Dus nog voor de 4x konden wij al zeggen dat Xena er baat bij had.

We zijn ook nog terug geweest in Wilhelminaoord voor controle en die vonden het ook geweldig dat Xena, nog wel voorzichtig, maar zonder onze steun, zelf kon lopen.

Wij zijn nog een paar keer in Dalfsen geweest en toen was Xena weer sterk genoeg. We merken wel dat wanneer Xena moe is , zij weer wat meer met haar pootje sleept en ze loopt en speelt tot nu toe nog niet zoals voorheen. Maar ze is weer vrolijk en ze redt zichzelf. Wij zijn heel erg blij dat ze zover weer opgeknapt is en wij doen zo nu en dan weer even beroep op Willeke als wij het gevoel hebben dat het lopen iets moeizamer gaat. We zijn vlak na het nieuwe jaar ook weer geweest en dan merk je meteen weer verbetering. Wij komen uit Leeuwarden , het is dan even rijden, maar wat zijn wij blij dat wij hier gebruik van hebben gemaakt!!